Nalatenschapsplanning voor griefbots: toestemming, privacy en familiegrenzen
Een griefbot kan troost bieden, maar de beslissing om er een te maken hoort niet bij toeval of haast.
Een griefbot gebruikt berichten, opnames, foto's, video's of teksten om een overleden persoon na te bootsen. Dat is anders dan bewaren. Een archief toont echte herinneringen; een chatbot genereert nieuwe woorden.
Begin met toestemming
Schrijf duidelijk of u geen simulatie wilt, alleen beperkt privegebruik toestaat, of een specifiek project goedkeurt. Zonder instructie is het veiliger om geen interactieve versie te maken.
Beperk de data
Leg vast welke bronnen wel en niet mogen worden gebruikt: chats, e-mail, sociale media, foto's, video's, spraakberichten, dagboeken en documenten. Priveberichten aan een persoon zijn geen algemene toestemming voor AI-training.
Wijs een beslisser aan
Noem een persoon die kan goedkeuren, weigeren, pauzeren, verwijderen of beeindigen. Geef ook een vervanger en voorkom dat iemand met financieel belang alleen beslist.
Bescherm nabestaanden
Niemand zou verplicht moeten worden om met een griefbot te praten of die te onderhouden. Als gebruik mag, bepaal wie toegang heeft. Wees extra voorzichtig met kinderen.
Maak AI zichtbaar
De tool moet duidelijk zeggen dat het om een AI-simulatie gaat. Antwoorden mogen niet worden gezien als bewijs van wat de overledene werkelijk wilde.
Verbied riskante contexten
Verbied juridisch, medisch, financieel, politiek, intiem, commercieel en reclamegebruik. Stemklonen vraagt extra bescherming omdat het misbruik en fraude makkelijker kan maken.
Plan het einde
Een griefbot moet kunnen stoppen. Leg evaluatiemomenten en een verwijderdatum vast. Het beeindigen van een simulatie kan juist helpen om herinnering waardig en veilig te houden.